De christelijke vakbond ACV kwam onlangs in het nieuws omdat een werkloze met financiële problemen de daarop volgende maand dreigde zijn werklozensteun niet te krijgen, omdat hij achterstond met de betaling van het ACV-lidgeld, lees ook Onwettige vakbondsactie?  Ongehoord. Men zou verwachten dat een vakbond zou opkomen voor de rechten van werklozen, maar dan leest men dat die vakbond zelf die mensen respectloos zit te behandelen.

Vakbonden leggen tegenwoordig liever politieke en multiculturele accenten. Vlaams Belangers worden buitengegooid terwijl de multicultuur wordt verheerlijkt. Nochtans worden die multiculturele wensdromen steeds weer door de trieste realiteit ingehaald, zoals we in Verkrachting toegestaan  kunnen lezen. Niet iedereen is gelijk voor bepaalde allochtonen dus, want niet-moslima’s mogen blijkbaar worden verkracht.

Allochtonen die Vlamingen onder de Vlamingen zijn, het lijkt soms verder af dan ooit. Op onze 'christelijke' vakbond hoeven we daartoe alvast niet te rekenen. De vakbond die altijd de mond vol heeft over 'democratie' kan niet leven met het Antwerpse bestuursakkoord, dat stelde dat alle uiterlijke kentekenen van persoonlijke overtuiging niet kunnen worden getoond bij rechtstreeks klantencontact. ACV heeft liever een wij-zij situatie en wil dus dat allochtonen zich anders kunnen voelen en gedragen, lees Ambras’ over hoofddoeken. Dat allochtonen de indruk kunnen hebben dat niet iedereen gelijk is, hoe zou dat toch komen...