In het artikel "Verliefd stel opgepakt aan trouwloket" (Het Nieuwsblad, 21/2/06) kunnen we een opmerkelijk verhaal lezen. Het gaat over de Turk Ferhat die in 2002 in ons land asiel aanvroeg en nu, nadat zijn asielaanvraag al in 2004 was afgewezen, als illegaal het land moest verlaten.

Ten eerste is het toch ten zeerste opmerkelijk dat iemand uit Turkije een asielaanvraag kan doen en dat tegelijkertijd ons land bij monde van bv. premier Verhofstadt voorstander is van toetreding van dat land tot de EU.

Waarom moet het ook steeds zo lang duren eer zulke zaken worden afgehandeld, want ondertussen kosten zulke onterechte asielzoekers de belastingbetaler handenvol geld. De aanvraag gebeurde dus in 2002, midden 2004 kreeg Ferhat te horen dat zijn asielaanvraag was afgewezen. En pas nu is hij gerepatrieerd (nadat in 2005 zijn procedure voor de Raad van State op niets uitdraaide).

De titel van het artikel heeft het over een 'verliefd stel', want ondertussen had Ferhat niet stilgezeten, letterlijk dan. Tijdens de procedure leerde Ferhat op reis in Finland Elli kennen. Kijk eens, dat is niet mis. Een uitkering krijgen maar toch leuk op kosten van de belastingbetaler kunnen reizen. Veel gepensioneerden is die luxe niet gegund, zelfs niet na gewerkt en veel belastingen betaald te hebben. Dit doet trouwens weer erg denken aan dat verhaal vorig jaar van die asielzoekers en OCMW-klanten die jaarlijks enkele keren naar Pakistan of Afghanistan reizen, lees Pakistan-connectie.

Sinds eind 2005 verbleef Ferhat dus illegaal in het land, vermits toen ook zijn procedure voor de Raad van State op niets uitdraaide. ,,Maar zo kwam dat bij ons niet over vermits zijn OCMW-uitkering bleef doorlopen'', aldus nog Elli. Heeft u dat goed gelezen? "Dat kwam zo niet over". In 2004 kreeg Ferhat al te horen dat zijn aanvraag was afgewezen en van het resultaat van de poging bij de Raad van State is hij beslist ook op de hoogte gebracht. Maar dus, "dat kwam zo niet over". En dat zijn dan juist die mensen waarover door sympathisanten steeds, bij een mogelijke uitzetting, wordt gezegd dat ze "perfect geïntegreerd" zijn. Ander opmerkelijk feit is natuurlijk dat zijn OCMW-uitkering bleef doorlopen, dit terwijl hij illegaal was! Dit is dus België. Terwijl politieke tegenstanders met fascistische middelen de grootste partij proberen financieel droog te leggen, geven we, met diezelfde tegenstanders aan het hoofd van het beleid, illegalen nog wel doodleuk een OCMW-uitkering.

Meryem Kaçar, advocate van het stel en senatrice voor Groen! maakt het ook erg bont. Zij tilt zwaar aan de samenwerking tussen de dienst bevolking en de politie (Ferhat was namelijk opgepakt toen hij als illegaal op het gemeentehuis van Temse een huwelijksaanvraag ging doen). Men zou denken dat een illegaal toch een beetje voorzichtig zou zijn, maar hier in België worden zoveel signalen gegeven dat voor sommige groepen toch alles kan (zelfs de uitkering bleef dus doorlopen) dat een illegaal het zelfs presteert om uitgerekend en uit eigen initiatief naar de dienst bevolking te stappen. En dan is die advocate Meryem Kaçar verontwaardigd dat die mensen op het gemeentehuis hun job doen. Dat is toch hun plicht en daar betaalt de belastingbetaler toch voor!

Elli en Ferhat zijn de toestanden ondertussen grondig beu, lezen we nog in het artikel: ,,We gaan nu in Turkije trouwen, ...". Vreemd toch, Ferhat vroeg hier asiel, maar blijkbaar is er geen enkel probleem om terug naar Turkije te gaan en daar te trouwen. Ook nog: ,,Want ik ben België serieus beu aan het geraken.'' Dat is nu nog eens dankbaarheid. Jarenlang van de belastingbetaler een uitkering mogen ontvangen, overigens terwijl dit achteraf onterecht blijkt te zijn. En als dan uiteindelijk blijkt dat er toch nog iets van wetten blijkt te bestaan is men het ineens beu. Of is het omdat men geen geld meer krijgt?

In ieder geval, er zijn heus wel andere mensen die meer recht van spreken hebben als ze zeggen dat ze zulke "toestanden" beu zijn. De belastingbetaler bijvoorbeeld...