Moslimexecutieve - The never ending story

In de Standaard van 6 september slaakt CD&V-senator Nahima Lanjri een noodkreet over de zoveelste vaststelling van onregelmatigheden in en rond de Moslimexecutieve. Deze laatste is nu onder voogdij geplaatst, en terecht. Er werd blijkbaar - alweer - lustig in de kas gegraaid op kosten van de belastingbetaler.

Mevrouw Lanjri durft als moslima de hand in eigen boezem steken over de Moslimexecutieve, en dat appreciëren we oprecht. Nochtans delen we haar conclusie omtrent de zoveelste onverkwikkelijke zaak met betrekking tot deze organisatie geenszins. Ze slaat in haar analyse de bal namelijk ettelijke malen compleet mis. Zo beklaagt zij zich over het feit dat de overheid geen professionele ondersteuning verschaft ten behoeve van een organisatie die 400.000 mensen zou moeten vertegenwoordigen, dit is het aantal moslims in België. Er zouden volgens mevrouw Lanjri aan de verkozenen opleidingen moeten verstrekt worden over de wijze waarop een begroting in elkaar steekt, over de manier waarop efficiënt kan vergaderd worden enz...

Dit is toch god- (of beter “allah”-)geklaagd: hoe is het mogelijk dat men in zulk een grote groep mensen geen handvol kandidaten vindt die bekwaam zijn en over een minimum aantal vaardigheden beschikken om de verantwoordelijkheid te dragen die het eventueel op te nemen mandaat vereist? De eerste harde maar duidelijke conclusie: hiermee is het beste bewijs geleverd dat de integratie van moslims compleet is mislukt, en blijft mislukken. Want laat ons eerlijk zijn: elk bescheiden clubje in de laagste provinciale voetbalafdelingen blijkt doorgaans geen moeite te hebben met de opmaak van een begroting of het fatsoenlijk beleggen van een vergadering. Waarom kan een organisatie zoals de Moslimexecutieve hiervoor geen geschikte vrijwilligers en/of verkozenen selecteren? Moet de overheid ook dit alweer financieren, of logistieke bijstand verlenen met alweer bijkomende kosten? Volstaat het budget van om en bij de 30 miljoen oude Belgische franken dan nog steeds niet? Dit is niet geloofwaardig.

Het feit dat het bestuur van FC Heidebloem in 4^de provinciale er wel in slaagt om met 80 mensen behoorlijk te werken en de verkozenen van de Moslimexecutieve de vertegenwoordiging van 400.000 moslims keer op keer niet aankunnen spreekt boekdelen. Hoe komt dit? Het bestuur van een voetbalclubje moet allereerst niet kunstmatig op last van de overheid verkozen worden en er zijn geen massa’s sponsorgelden - zeker niet van de belastingbetaler - voorhanden om frequent copieus te gaan dineren (zoals een bestuurslid van de Moslimexecutieve tot voor kort pleegde te doen). Want, en dit is meteen ook de grote onderliggende reden: de maatschappelijke functie en de sociale inbedding waarin het bestuur van zo’n clubje zijn rechtvaardiging vinden leiden meestal wel spontaan naar deugdelijk bestuur onder leiding van verantwoordelijke bewindslui.

De Moslimexecutieve van haar kant is echter een louter kunstmatige organisatie die via gestuurde verkiezingen, zelfs met screening van de kandidaten door de Staatsveiligheid op eventuele al te fanatieke geloofsijver, moet leiden naar zogenaamde “integratie”. Alleen al het verschil tussen de Marokkaanse, de Turkse en andere etnische moslimgroepen is een schier onoverkomelijke moeilijkheid om een behoorlijke overkoepeling te bewerkstelligen. Bovendien zegt en doet elke imam in zijn moskee  tegenover zijn gemeenschap wat hij wil. Laatstgenoemde heeft vaak weinig of geen boodschap aan de Westerse samenleving, waarvan de waarden op vele vlakken zelfs haaks staan op wat de Koran voorschrijft. Elke vorm van “integratie” wordt hiermee al meteen in de kiem gesmoord.

Het feit dat deze keer een hooggeplaatste binnen het orgaan liefst 15.000 euro scheefsloeg voor etentjes bewijst trouwens dat de malaise nog veel dieper zit. Nota bene: dat geld had trouwens reeds aan een behoorlijk gekwalificeerde halftijdse medewerker kunnen besteed worden, maar zelfs tot dit voor de hand liggende inzicht is men in moslimkringen niet gekomen, ook mevrouw Lanjri niet. Overigens, ook in het verleden gebeurden er frauduleuze zaken. De leden rolden zelfs onderling al een keer vechtend over straat. Dit heeft niets te maken met onbekwaamheid maar met kwade trouw en minachting voor de overheid en de burgers, ook de eigen islamitische volgelingen overigens. Zelfs de schijn van verantwoordelijkheid en integratiewil kan dus niet eens worden opgehouden, want sedert de oprichting enkele jaren gelden is het boeltje in feite al drie keer de facto overkop gegaan.

Moslims mogen wat mij betreft vreedzaam hun geloof belijden in Vlaanderen en in de rest van de wereld. Maar de erkenning van deze godsdienst van overheidswege in onze samenleving, alleen maar omdat de gemeenschap hier 400.000 gelovigen telt, is van het goede teveel. Een minimum aan kennis, respect en beleving van onze Westerse waarden, waaraan de vele rigide moslimtradities noodgedwongen ondergeschikt moeten gemaakt worden is de enige aanvaardbare optie. Maar dit laatste is een opgave voor elke individuele moslim, en het probleem lost men zeker niet op met een artificiële en opgelegde vorm van organisatie waar elke intentie tot zelfregulering onmiddellijk verstikt wordt door onwil en onbekwaamheod. We mogen trouwens ons hart vasthouden tegen de dag dat zo’n Executieve wél behoorlijk zou gaan functioneren: het zou er allicht toe leiden dat niet zomaar weer eens één of twee wijken of gemeenten uitgeroepen worden tot een dar-al-islam. Integendeel zou onze hele samenleving makkelijker kunnen geviseerd worden om deze te hervormen van een dar al-harb waar de heilige wetten van de sharia en de praktijken van de profeet Mohammed gelden. Een door onszelf gefinancierd centraal geleid orgaan in handen van enkele machtige imams waarmee de veroveringsfilosofie op het terrein gestalte krijgt? Nee bedankt. Dus, wat de Moslimexecutieve betreft, opdoeken graag, en liefst zo vlug mogelijk.

© CD -2007