De begroting 2007 bevat niet alleen snoepjes voor de burger/kiezer. Ook voor de ondernemingen bevat ze lekkers. De uitbreiding van de moeder-dochterrichtlijn zal ons land aantrekkelijker maken voor buitenlandse investeerders. De eenheid van btw zal voor heel wat bedrijvengroepen de administratieve rompslomp verminderen en voor de banken zelfs een besparing inhouden. De verdere lastenverlaging op ploegenarbeid en overuren zullen ons land competitiever maken.

Maar al die bedrijfsvriendelijke maatregelen verzinken in het niets in vergelijking met de nieuwe lasten die het bedrijfsleven in 2007 opgelegd krijgt. De verpakkingsheffing in haar eentje moet al 320 miljoen euro op jaarbasis opbrengen. Dat is meer dan de kostprijs van alle bedrijfsvriendelijke maatregelen samen. Voorts kosten de maatregelen met betrekking tot het vakantiegeld het bedrijfsleven elk jaar 230 miljoen euro. Hoeveel de wijziging van de fiscale aftrekbaarheid van de gewestelijke belastingen de fiscus moet opbrengen, is nog niet bekend want moet nog worden onderhandeld met de gewesten. En dan is er nog het aanboren van de belastingvrije reserves. Het gaat weliswaar om een fiscaal koopje voor de bedrijven. Maar ook koopjes kosten geld: 350 miljoen in 2007 om precies te zijn.

Een klein beetje zalven en veel slaan, dat is wat de federale begroting 2007 voor de bedrijven in petto heeft. Het contrast met de behandeling die de burger/kiezer te beurt valt, is groot. Die wordt door de begroting 2007 nauwelijks getroffen. Want 2007 is een verkiezingsjaar. Maar zelfs de modale burger heeft reden tot klagen. Want hij wordt gespaard, niets meer.