|
Het Nieuwsblad laat een
journaliste undercover onderzoek doen over
moslimextremisten in Sint-Jans-Molenbeek, het
Klein-Marokko van onze hoofdstad. Ze doet zicht voor als
studente. Als tijdelijke flatgenote heeft ze Amira.
Voor de negenentwintigjarige Marokkaanse Amira is België
een achterlijk, veel te duur, regenachtig land.
'Achterlijk', leuk om lezen, al die moeite die ons land
zich getroost om de allochtonen toch maar te behagen in
het achterhoofd. Verder lezen we:
Twee jaar geleden was ze nog vrij en gelukkig in
haar thuisland. Maar plots stond hij daar. ,,Hij’’,
vertelt Amira, ,,niet de ware, niet de zoete, niet mijn
liefje. Gewoon hij, een vreemde Belgische Marokkaan.’’
Die vreemde man beloofde Amira el ghariej, het
buitenland, in ruil voor een huwelijk. Maar Amira
droomde niet van el ghariej. ,,In Marokko kwam ik niets
te kort. Ik had een leuke job en was gelukkig omringd
door familie en vrienden.’’ Toch gaf Amira haar jawoord
aan die Marokkaanse vakantieganger uit België. ,,Niet de
liefde maar het lot overviel me. Ik kwam naar België,
mijn man sloeg me en mijn huwelijk flopte.’’
Die Amira gaat beslist dadelijk weer haar geliefde
moederland opzoeken, denk je dan. Nee hoor:
Ondanks alle ellende wil Amira nog niet weten van een
terugkeer naar Marokko. ,,Eerst wil ik een
OCMW-uitkering’’, zegt ze vastberaden en prompt geeft ze
me advies. ,,Weet je, jouw ouders hoeven niet te betalen
voor jouw studies. Ga gewoonweg naar het OCMW, ze geven
ook geld aan studenten.’’
Het is dus wel een achterlijk land, maar dat OCMW
kan haar wel bekoren blijkbaar. Selectieve integratie,
zeker ...
Het hele artikel, waarin ook sprake van moslimscouts
(het soort vereniging waaraan Bert Anciaux toch zo graag
subsidies geeft), vindt u hier:
Moslimjongeren staan klaar voor
terroristische actie
|