Het Vlaams Belang drukt eens te meer zijn bezorgdheid uit over de penibele economische situatie in Limburg, in het licht van de nieuwe ideeënstroom die op dit vlak de afgelopen dagen bij de traditionele partijen de kop heeft opgestoken. Zowel de CD&V bij monde van Vlaams minister-president Leterme als de SP.a in de persoon van haar voorzitter Stevaert kwamen deze week respectievelijk met aankondigingen en oproepen voor de dag met het oog op het nemen van initiatieven om de Limburgse economie aan te zwengelen. Na een dreigend opstootje over het auteursrecht hebben de traditionele partijen gekozen voor de gezamenlijke vlucht vooruit met de aankondiging van een “Limburgplan” tegen juni 2005.
Het Vlaams Belang waarschuwt voor een zoveelste plan dat niet meer zou betekenen dan een even zoveelste slag in het water. De Limburgers hebben hun buik stilaan vol van ambitieuze plannen, gewichtige rondetafelconferenties en allerhande beheersmaatschappijen die de afgelopen decennia het levenslicht zagen. Wat het Vlaams Belang betreft zijn alle studies gemaakt, alle structuren in het leven geroepen en alle plannen op tafel gelegd … voor zover ze er al niet vanaf geveegd zijn. Men zal zich het LIESOP (Limburgs Economisch Strategisch Ontwikkelingsplan) van de GOM (Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij) herinneren, alsook het feit dat nauwelijks enkele maanden geleden de studie van ex-Ford-topman Peter Heller in opdracht van de vorige Vlaamse regering zo goed als naar de prullenmand werd verwezen werd door de LRM (Limburgse Reconversiemaatschappij).
Het bestaan van deze laatste, alsook van de GOM heeft op zijn beurt niet kunnen verhinderen dat de Limburgse economie zienderogen achteruitgeboerd is als gevolg van een record aantal faillissementen en bedrijfssluitingen. Daardoor scheert de werkloosheid schrijnend hoge toppen na de heropleving die was ingetreden na de reconversie. Overigens geven de traditionele partijen hun falen in feite zelf toe door te stellen dat er – alweer – een “inhaalbeweging” nodig is, nauwelijks enkele jaren nadat zij met grote trom hadden aangekondigd dat de reconversie “succesvol” afgesloten werd. Voor zover het ooit een succes is geweest, is dit dus zeer beperkt in de tijd gebleken.
En nu is men dus in blijde verwachting van een ambitieus “Limburgplan”, doch men hoeft zich niet al teveel illusies te maken : de lange termijnoplossing, ook en vooral voor Limburg, kan alleen bestaan uit – overigens voor de hand liggende – maatregelen die de Vlaamse economie in haar geheel opstuwen, met op kop de daling van de loonkosten. Hiervoor ontbreekt het de Vlaamse traditionele partijen echter aan politieke moed en slagkracht. Hoewel er ongetwijfeld positieve aspecten aan verbonden zijn, is het droevig te moeten vaststellen dat het “Limburgplan” er moet komen om Limburgs’ economische achterstand en zelfs achteruitgang weg te werken. Hiervoor zijn de traditionele partijen in Limburg mede verantwoordelijk. De afgelopen jaren hebben immers een hele rist Limburgse ministers hun opwachting mogen maken, zowel op federaal als op Vlaams niveau, evenwel zonder tastbaar resultaat voor de regio, integendeel zelfs, zo blijkt nu. Tenslotte klinkt het toch een tikje cynisch dat men bijvoorbeeld weer eens een aankondiging lanceert van de nodige werken aan de Noord-Zuid. Volgens de Limburgse beleidsmakers die de afgelopen 15 à 20 jaar allen de revue passeerden, is de realisatie ervan altijd al even dringend en noodzakelijk gebleken (sic). In dit verband kan men stilaan echter niet meer spreken van een “Griekse” kalender, maar moet men in overtreffende trap gewag maken van een … Limburgse kalender, namelijk een absolute politieke prioriteit die al meer dan 15 jaar op enig begin van uitvoering ligt te wachten. Voorwaar, een record !

Bert Schoofs – Volksvertegenwoordiger GSM : 0475 29 80 48