Herinnert u zich in de context van de B-H-V-soap nog de woorden van Verhofstadt dat de regering het risico niet mocht lopen om te vallen omdat er belangrijke socio-economische uitdagingen aan te gaan waren? B-H-V en het communautaire verdwenen dus in de koelkast. Weg beloften, weg geloofwaardigheid.

Uiteraard waren die woorden een drogreden en een zoveelste leugen van Verhofstadt, maar laat ons toch bij wijze van oefening deze stelling eens even volgen, daarbij steunend op een rapport van De Standaard. (Deze krant behoort trouwens tot de regimepers, kwestie van de zaken in het juiste perspectief te zien). Het lezen van het artikel "Paars krijgt onvoldoende" van 25/6/05 en met ondertitel "Triest plaatje van vermoeide ploeg" maakt duidelijk dat Verhofstadt beter de eer aan zichzelf had gehouden en dat er een nieuwe ploeg zou gekomen zijn, net omdát deze federale ploeg onbekwaam en uitgeblust is. DHL was een flop, B-H-V een megaflop. En nu zou uitgerekend déze premier en déze bende die "belangrijke socio-economische uitdagingen" moeten aangaan.

De federale regering is gezakt voor haar examen. Amper zeven van de vijftien excellenties van de ploeg van premier Guy Verhofstadt halen de helft van de punten. Het regeringsgemiddelde strandt op 46,8 procent. De premier zelf is gezakt.

Het is intussen een traditie dat de redactie van deze krant naar het eind van het schooljaar toe een rapport geeft aan de regeringen van dit land. Dat is meer dan een vrijblijvende oefening. De redactie van De Standaard - in eerste instantie de Wetstraat-journalisten, maar ook de specialisten van de afdelingen binnenland, buitenland, economie en cultuur&media - proberen in enkele cijfers de prestaties van de excellenties samen te vatten. Hebben ze een visie op hun beleidsdomein? Zijn ze efficiënt in de uitvoering? En hoe goed communiceren ze?

Opmerkelijk is vooral dat het leidend trio van de VLD, dat de partij al twee decennia domineert, niet meer de helft van de punten haalt. Premier Verhofstadt krijgt 48 %, evenveel als zijn minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael. Karel De Gucht doet met 51 % net iets beter.

Verhofstadt is daarmee snel van zijn pluimen aan het verliezen. In 2000, na één jaar Verhofstadt I, gaf deze krant hem een onderscheiding. In mei 2003, nadat paars-groen vier jaar had geregeerd, kreeg hij nog 65 % van de punten. Twee jaar later is hij gezakt voor het examen. Aan visie (30/40) ontbreekt het de premier niet. Maar hij maakt de hoge verwachtingen die hij schept, niet waar (10/40). En de communicatie-strategie van Verhofstadt - tegen heug en meug blijven beweren dat het allemaal zo goed gaat - wordt langzamerhand lachwekkend.

Datzelfde kan worden gezegd van Karel De Gucht, inmiddels het voorwerp van nauwelijks verholen grappen bij Belgische en buitenlandse diplomaten, en van Patrick Dewael, wiens beleid herleid dreigt te worden tot communicatie.

Marc Verwilghen, de vierde Vlaamse liberaal in de regering, komt in het hele stuk eigenlijk niet voor. De minister van Economie, Energie en nog enkele bevoegdheden haalt amper 28 % en blijft daarmee naar beneden tuimelen. Als minister van Justitie sprokkelde hij na vier jaar paars-groen ook al maar 41 % van de punten. Nu wachten hijzelf en de rest van politiek België alleen op een transfer naar een buitenlandse ,,top''job.

Laatste van de klas is zonder tegenspraak André Flahaut (23 %), die het leger verwart met zijn persoonlijke zandbak, maar van de partijleiding mag blijven blunderen.

Alles samen een triest plaatje van een vermoeide ploeg die nog twee jaar wil doorgaan.

Maar dat de regering niet mocht vallen o.w.v bovenvermelde reden is dus een drogreden. Hoe hypocriet Guynokkio bijkomend nog kan zijn lezen we bijvoorbeeld in het artikel "Verhofstadt: "Zo kan het niet verder met Europa"" in de context van de mislukte Europese top te Brussel over de meerjarenbegroting in Het Laatste Nieuws van 18/06/05. Hypocriet omdat hij daarin zegt dat dat overleg mislukt is omdat het eigen nationaal belang het haalde van de zorg over het Europees belang en dat enkele lidstaten alleen oog voor hun check hadden. Want onlangs is de kwestie B-H-V schaamteloos en zonder oplossing afgevoerd omdat Verhofstadt zélf het eigen belang liet primeren op dat van zijn partij en het algemene Vlaamse belang. De gevolgen voor zijn partij zijn er dan ook naar. "Alleen oog voor hun check", zegt hij, maar dat is toch Verhofstadt zélf ten voeten uit. Zelfs tijdens de onderhandelingen over B-H-V hing mijnheer aan de lijn met de aannemer van zijn nieuwe villa in Toscane. "Voor Verhofstadt moet er nu een punt gezet worden achter het eeuwig schipperen en rond de pot draaien." staat er ook nog in het artikel. Het is toch typerend voor Verhofstadt zélf dat hij de confrontatie niet aandurft, dat hij dingen voor zich uit schuift. Hoe lang heeft men al rond de pot zitten draaien rond het communautaire en in het bijzonder B-H-V? Dat heeft hij nu zélf in de koelkast doen stoppen. De hypocriet.