|
Zopas werd weer de Burgerkrant
van de VLD verspreid. De moeite om te lezen, hoor. Echt!
Het bevat een paginagroot artikel, gekopt "VLD ...
een sterk merk". Zit u nog op uw stoel? Het staat er,
echt, in deze tijden dat VLD-mandatarissen openlijk op
straat worden uitgelachen: "VLD ... een sterk merk".
Werkt Geert Hoste tegenwoordig als copywriter voor de
VLD misschien? Osama bin Laden is beslist ook een "sterk
merk" En Lernhout & Hauspie... Zijn ze misschien het
voltooid deelwoord "geweest" vergeten? Waar zou het merk
VLD nu sterk in zijn? Arrogantie, valse beloften,
woordbreuk, dat wel. De VLD heeft trouwens tegenwoordig
geen politieke tegenstander nodig om anderen aan te
sporen de afkorting van de partijnaam te gebruiken
(zoals Stevaert uitnodigde om over het "VB" te praten),
dat doen ze uit zichzelf wel, anders weten de mensen
niet over wie het gaat. Vlaams? Democratisch? Enkel de
afkorting "L" blijft nog over van het "sterke merk". De
"L" van Langneuzen...
Bart Somers vertelt:
Door op alle beleidsdomeinen krachtig vast te houden
aan onze liberale principes worden we als politieke
partij aantrekkelijk.
De VLD die principes heeft. Dat is lachen! Er wordt nu
al gesproken van een schamele 15% die de VLD nog zou
kunnen halen. Dat kan tellen als indicatie van hoe
"aantrekkelijk" de VLD nog is.
Bart spreekt iets verder i.v.m. het imago van een bende
ruziemakers:
Dat hardnekkig vooroordeel moeten we doorbreken door
een doordachte communicatie te voeren, zonder intern
gekibbel.
Hoe die "doordachte communicatie" in de praktijk wordt
ingevuld kunt u lezen in
De Gucht doet het weer
en
De Gucht en de pers
. Dat "zonder intern gekibbel" wordt duidelijk in
VLD-congres
vindt uitspraken De Gucht misplaatst
en
Apen brullen ook om ter hardst.
Ik wil een warme partij...
zegt Bart verder. Om dat te begrijpen moet u weten
wat Somers ongeveer een jaar geleden als uittredend
minister-president verkondigde: «De VLD moet weer
Vlaamser worden. Als mijn partij moedig is, neemt ze het
voortouw in het Vlaams front. Dan kiest ze de volgende
maanden bij elk conflict tussen Vlaanderen en de
federale overheid consequent voor de Vlaamse belangen.»
Hij voegde eraan toe: «We moéten nu alles op het spel
zetten voor onze overtuiging. Anders gaan we naar de
hel.» Stoere woorden van Somers. Maar de B-H-V kwestie
leerde ons nogmaals de daden van de VLD kennen. VLD:
stoere woorden, stevige bochten. In de hel zal de partij
het inderdaad beslist warm krijgen...
Maar ook een partij die kwaliteit biedt en de
verwachtingen inlost. We moeten onze beloftes waarmaken.
Gaat de handpop van Verhofstadt verder. En hij
gelooft het blijkbaar zelf.
Geen enkele andere partij kan een gelijkaardig
palmares voorleggen.
Daar zullen die andere partijen maar wat blij voor
zijn.
... is niet meer van deze tijd. Net zo min als het
onderscheid in statuut tussen een arbeider en een
bediende. Dat zijn controversiële standpunten waarmee de
VLD alleen staat in het politieke landschap.
En Bart zijn neus wordt weer een beetje langer. Een
zoveelste VLD-leugen. Lees bijvoorbeeld maar even
hier
Ik wil van de VLD een locomotief maken, geen
aanhangwagen.
Wat zou het. Het VLD-wagonnetje volgt gedwee Elio Di
Rupo, steeds verder achteruit. Ze hebben het gewoon het
lef niet om zelf hun wagonnetje richting hel los te
pikken. Di Rupo kan dat wel, met één vingerknip. Dan
staat hun wagonnetje daar. Uitgerangeerd.
Dat is nu eenmaal eigen aan wie zich moedig
opstelt...
Zich moedig opstellen? De VLD gaat constant plat op
de buik voor de Franstaligen. En Verhofstadt heeft
onlangs nog de hulp ingeroepen van koning Albert om
absoluut verkiezingen te vermijden. ("De koning heeft
een politieke fout gemaakt door een politieke mening te
uiten na de ontvangst van premier Verhofstadt." zei
professor emeritus Robert Senelle, grondwetspecialist en
kenner van de monarchie daarover. Verhofstadt die
onlangs nog prins Filip de les spelde, deed nu zelf de
koning uit de bocht gaan. Consequentie zoals men die
enkel bij de VLD vindt ...) De moed om de confrontatie
aan te gaan met het spel van de democratische kiezer was
ver te zoeken, evenver als de moed om eindelijk eens een
belofte te houden...
De partijkleurtjes die het krantje sieren moeten
bijgevolg maar aangepast worden. Vergeet dat donkerblauw
maar. Dat streepje geel, laat me niet lachen. Maak er
maar rood van. Schaamrood.
|
